Δείξε εσύ πως πρώτα είσαι ο άρχοντας
κι ο εξουσιαστής
του θυµού σου, της βουλής σου, της ψυχής σου
γίνε δουλευτής.
Σβήσε κάθε σου ξεχώρισµα,
ρίχ’ το δαχτυλίδι σου αρραβώνα
µεσα στο κανάλι του λαού·
ένας γίνε από τους στύλους τούς αµέτρητους
του µεγάλου έργου τού συντροφικού.
Γρίκησε τι λέει το δέντρο
που το κόψαν και το κάµανε καράβι:
«Μες στο νέο κορµί µου ολάσβηστη
η παντοτινή ψυχή µου ανάβει».
↧
Σχόλιο στο Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ από PeterV
↧